7 januari 2026
Cleo Goossens
Fotografe Cleo Goossens legt met haar intuïtieve, analoge stijl de ongeziene momenten vast.
Voor Veloretti Journal neemt Cleo je mee op de fiets door Eindhoven langs drie inspirerende plekken en deelt ze haar drijfveren als maker: haar zoektocht naar nostalgie, de rol van sport en kleur, en de stille plekken waar haar ideeën ontstaan.
City guide: Eindhoven door licht & vorm
Hoe zou je zelf je eigen werk omschrijven?
Ik ben altijd op zoek naar het gevoel van tijdloosheid en nostalgie. Dat probeer ik overal in te vinden en met het juiste gevoel vast te leggen.
Op welke projecten ben je het meest trots?
Ik ben al jaren bezig met een serie over sport en jongeren. Het begon in 2019, tijdens een honkbalwedstrijd van de Dodgers in Los Angeles. De manier waarop het licht viel, de blauwe kleuren die samenkwamen en de kleine details die mij opvielen inspireerden me. Sport wordt vaak op een andere manier vastgelegd, en ik wilde het graag vanuit mijn eigen visie laten zien.
Zo begon ik met het fotograferen van bezoekers en details tijdens honkbalwedstrijden, en zo is de serie Blue ontstaan.
Op welke plekken vind jij je inspiratie?
Ik ben opgegroeid in een dorp vlakbij Eindhoven, in een creatief gezin. Mijn vader speelde vaak op de vleugel en maakte daarmee de mooiste reizen, gewoon vanuit onze huiskamer. Dat heeft me altijd bewust gemaakt dat inspiratie niet altijd buitenshuis gezocht hoeft te worden. Zeker na het overlijden van mijn vader helpen pianomuziek en zelf piano spelen me daar nog steeds enorm bij. Het brengt me tot rust en laat mijn gedachten de vrije loop. Vaak ontstaan juist dan mijn beste ideeën.
Verder zoek ik graag regelmatig nieuwe plekken op, bijvoorbeeld de sereniteit van de woestijn, maar ook het leven in de stad. Die balans tussen drukte en rust heb ik nodig om tot de beste inspiratie te komen. Ik hou ook erg van contrasten: de ene avond bezoek ik graag een (piano) concert, en de avond daarna ga ik net zo graag naar een voetbalwedstrijd.
Wat heeft fotografie jou gebracht?
Met een moeder als schrijfster en journalist ben ik opgegroeid met de wetenschap dat er altijd en overal een verhaal te vinden is. Mijn camera was daarom al vroeg mijn vaste metgezel, je weet nooit wanneer er iets bijzonders gebeurt. Daarnaast gebruik ik fotografie als een manier om mezelf uit te drukken, dit voelt het meest natuurlijk voor mij.
Fotografie heeft voor mij de drempel tussen mij en de wereld om me heen vervaagd. Met mijn camera ontdek ik werelden en verhalen die anders misschien aan me voorbij waren gegaan. Het is een prachtige manier om anders te kijken en in contact te komen met anderen. Ik heb hier dierbare vrienden en herinneringen aan overgehouden.










